همینطور زل زده ام
به لیوانی بلور، نیمه پر
و یخی که در آن شناور است
و تو
هی تکه تکه
تفسیر می شوی در حرف های من
و من
تکه تکه
تکثیر می شوم در خاطرات تو.
ما
قطره قطره
آب می شویم
در حجم تنگ یک لیوان.
+ نوشته شده در سه شنبه 4 تیر1387ساعت 11:38 بعد از ظهر  توسط علی رضا فرزانه
|
