خاطره کفش ها

khatereyekafshha — Thu, 05 Nov 2009 18:28:18 GMT

هر لحظه

واژه ای درونم پژمرده می شود

حرف بزن دریا!

کلافه ام.

خوشا به حال گوش ماهی ها

که همیشه بر لبان تو اند.

نظرات و نقد دوستان عزیز

کیوان اصلاح پذیر

شاعر به زیبایی هرچه تمامتر دلیل کلافگی خود را پنهان میکند تا در بخش دوم شعر با نشاندن دریا به جای یار و ماهی به جای خود آن را آشکار کند . رابطه ی ماهی (من سخنگو) با دریا ( توی شنونده ) بسیار دقیق و زیباست . دریا بر ماهی محاط است و حرف های او را نه از لب به گوش که در هماغوشی درک میکند .

پرستو ارسطو

شعر به خوبی وزیبایی استحاله پذيری درون خسته و بیقرارشاعر را
در بازی ماهو ی با كلمات و مفاهيمی چون واژه ،پژمردن ،دریا، کلافه ،و گوش
نمایش داده علی فرزانه شاعری است که در اشعارش بیشتر با شعور شعری شعر میسازد تا باشور درونش .مضمون اشتیاق و التهاب در عشق در این شعر در وستعی آبی وزلال تجسین بر انگیز است.

مهدی حسین زاده

شعر با همه کوتاهی ، حرف خود را می زند و آن بار حسرتی که شاعر در خود حمل می کند را به نحوی زیبا جایگزین دریا و گوش ماهی کرده است بدون یک حرف اضافه:

سکوت شاعر و واژه در برابر خروش دریا و گوش ماهی ها

لیلا کردبچه

هر لحظه

واژه ای درونم پژمرده می شود

کاش به جای این دو سطر تصویری می آوردید که کلافه بودن شاعر از سکوت را نشان دهد .
و پیشنهاد دیگرم این است که حرف را همراه یای وحدت بیاورید :
حرفی بزن دریا .

مسلم ناظمی

سلام! شعر خوبی است اما به نظرم جمله کلافه ام می توانست حذف شود. تصویر گوش ماهی برلب دریا ایهام بسیار زیبایی داشت.

khatereyekafshha — Fri, 09 Oct 2009 16:23:18 GMT

نگاه کن

لبخند بزن

این گونه تو را دوست دارم !

دستهام می گشایم

این گونه مرا دوست داشتی !

khatereyekafshha — Mon, 21 Sep 2009 09:42:18 GMT

۱-

نوری

از شکاف در

دزدیده نگاه می کند

هم آغوشی دو تن

که بر هم ساییده می شوند .

۲-

تو را از هر چشم که نگاه می کنم زیبایی

شبیه چیزی نیستی

اما، چقدر

هواپیما

آفتاب

گل

شبیه تواند .

نظرات عزیزان و دوستان گرامی:

کیوان اصلاح پذیر

این تشبیه عجیبی است و عجیب تر آن است که بخواهیم ارتباط این تشبیه را با یار دریابیم . مشبه در شعر غایب است و ما او را از پنجره کوچک هواپیما می بینیم . از آن بالا همه چیز کوچک اما بی نقص است . مزرعه ها و شهرها از بالا مثل کارت پستال هستند و زشتی ها و نقص ها دیده نمی شوند .

پرستو ارسطو

درآمیزش عناصر شعری در هم فقط جنبه فیزیکی و جسمی را نمیتوان دال بر متناسب یا غیر متناسب بودن آنهادانست چنانچه می بینیم درچنین ارتباطی باکیفیت های مادی (فلز و گیاه )شعر باحسی بسیار زیبا عاشقانه به ارگاسم رسیده!
هردو شعر بسیار بکر و گیرا بودند
دست مریزاد

با درود و احترام

عاطفه صرفه جو

سلام

" گل " بهترین گزینه بود برای ارتباط دادن زیبایی در سطر اول که صفتی برای معشوق این شعر به حساب می آید. این معشوق همه چیز دارد . از هواپیما که پرنده ای آهنین بال است و اینجا به عنوان نماد سفر آن هم به شکلی مدرن نشسته در سطر تا آفتاب که داغ است و می رویاند بی هیچ توقعی تا گل که زیبایی رخسار یار است. این همه در چند کلمه زیبا و و موجز بیان شد. و مهمتر از روساخت شعر اندیشه ی زیر بنایی شعر است که با پیچشی دایره وار برمی گردیم به ابتدای شعر به اینکه شبیه نیستی به هیچ چیز و این شباهت به همه چیز خود شباهتی را در دل دارد. در ثانی شاعر از بی جان و جاندار ! اشیائ و گیاه بهترین کار کرد را کشیده.بدرود تا شعری تازه تر از شما.

صادق داداکریمی

سلام
ممنون از حضور و نقد خوب و به جا
و در مورد شعر شما بزرگوار
هواپیما و آفتاب،هر دو مسافر اند،پس اگر مخاطب را به حال خود رها کرد که خودش به این کشف برسد به گمانم بهتر است...(با خانم رضایی موافقم)
سفر در ذات هواپیما و آفتاب است(یکی شکلی مدرن و واقعی دارد و دیگری شکلی سنتی،کهنه و حقیقی_که تقابل این دو با پارادوکس یاد شده بسیار زیبا است)
اما گل:رابطه ی گل با دیگر کلید های شعر بسیار دور است،اگرچه بادیدی عمیق تر می توان گل را هم مسافر به حساب اورد(البته گلبرگ به گمانم بهتر است)
شاعر با تشبیه عناصری چون هواپیما و آفتاب (و گل) معشوق را بی نهایت بالا برده.
متشکرم

khatereyekafshha — Fri, 04 Sep 2009 15:13:18 GMT

چشمانت جشن شادمانی است

و بوسه هایت ترنم باران

کبوتران

به شوق خنده های تو

در طواف شانه هایت پر می گشایند .

khatereyekafshha — Tue, 28 Jul 2009 16:02:18 GMT

عکسی

سه در چهار

برای تو می فرستم

اگر روزی مفقود شدم

برای روزنامه ها پست کن

پیدا می شوم

اگر

کسی مرا گم نکرده باشد

khatereyekafshha — Sat, 11 Jul 2009 18:58:18 GMT

اندکی مکث

اینجا مکبث ایستاده است

شبیه خنجری در زمین

و در انتهای سایه اش دو کبوتر هم رنگ در نوازش

و من در ضلع دیگر این تصویر نشسته ام

بیا

تو هم بیا

فکر میکنی

در جشن یا سوگواری

چه حادثه ای هستیم ؟

khatereyekafshha — Wed, 17 Jun 2009 17:16:18 GMT

من واژه واژه گریه می کنم

و تو حرف به حرف سکوت می کنی .

گریه ها دریا می شود

و حرف ها قایق.

اینجا،سکوت انتقام می گیرد

و دریا تنهایت می گذارد.

khatereyekafshha — Sun, 10 May 2009 07:55:18 GMT

هنوز آن کلمات بی حروف

در متن روزها

شبها

نیامده است

وگرنه برایت می نوشتم روزگارم چگونه است

اما،می دانم نه شبیه شعر است

و نه هیاهوی توی خیابانها

شاید شبیه لبان توست

که بی کلام باز می شود

شبیه چشمانت که بی خواب بسته می شود

khatereyekafshha — Sun, 26 Apr 2009 15:58:18 GMT

هستی همواره خاموش است

و کلام ما سکوت جهان را نمی شکند

ناگزیریم

از وابستگی به چیزی که ما را پیش ببرد

khatereyekafshha — Fri, 10 Apr 2009 19:17:18 GMT

چشمانت را که بسته باشی

تمام روزها

تعطیل است